Na wystawie Muzeum Diecezjalnego w Płocku można zobaczyć rękopis Biblii Płockiej pochodzący z 1. poł. XII wieku.

„….Biblia Płocka jest księgą spisaną na pergaminie, oprawioną w okładki z desek dębowych obciągnięte białą skórą o wymiarach 54,5×36,0 cm i grubości 10 cm (w części grzbietowej) i 15 cm w otwarciu. Na okładce nie ma dekoracji ani okuć. Widoczne obramowania sugerują przygotowanie do dekoracji symbolami ewangelistów. Obecna oprawa została wykonana prawdopodobnie w 1457 r. na co wskazywał tekst umieszczony na ostatniej karcie wychwalający zwycięskiego króla Władysława Jagiełły (karta została prawdopodobnie usunięta przez Niemców po przewiezieniu Biblii do Królewca). Łaciński tekst Biblii Płockiej jest wersją Wulgaty Obecnie zawiera 270 kart. Strona prawa pierwszej karty na nowożytny napis łaciński, najprawdopodobniej z XVII-XVIII w umieszczony na górnym marginesie: Expositio In Prophetas Majores et Novu- Testamentu….”
(cyt. za stroną Muzeum Diecezjalnego w Płocku).